ضمن تبریک فرا رسیدن سال نو خورشیدی به تمامی هموطنان عزیز، به اطلاع می رسانیم فعالیت این وب سایت با آغاز سال جدید متوقف خواهد شد. از همراهیتان در این مدت از سپاسگزاریم.

روزی که دایی از گلزنی دل کند

روزی که دایی از گلزنی دل کند

ورزش 3/ هفتم خردادماه سال 86 علی دایی کاپیتان تیم ملی ایران و آقای گل فوتبال ملی جهان کفش هایش را آویخت.
دهمین گل آقای شماره ده غریبانه بود؛ هفتمین روز از سومین ماه سال. در حالی خورشید از پهنه آسمان خارج می شد که کمتر کسی تصور می کرد آن روز آخرین روز حضور رسمی بهترین گلزن ملی تاریخ فوتبال دنیا در مستطیل سبز باشد.
جوان قد بلند اردبیلی که در سایه لطف خدا و تلاش و همت خود به همه چیز در فوتبال رسیده بود در آخرین سال بازیگری اش نامهربانی های زیادی دید.
او به سایپا رفت و دوران جدیدی را تجربه کند اما انگار مرکب سرنوشت برایش مسیر تازه ای را تدارک دیده بود. سرمربی خارجی تیم رفت و شهریار سکان خودروسازان را به دست گرفت.
سایپا در آخرین روز آن فصل جام را به دست آورد. اقای شماره ده دهمین گل فصلش را به ثمر رساند و در حالی که همه مهیای جشن قهرمانی می شدند علی دایی بسان بزرگان زیادی در فوتبال ایران، غریبانه غزل خداحافظی سرود. او قبل از آن درباره تصمیمش با هیچکس صحبت نکرده بود و در سکوت و بی خبری کفش ها را آویخت.
بی گمان علی دایی نامی مانا در فوتبال ایران است. کسی که در فوتبال دنیا جایگاهی بی تکرار را برای ایران تصاحب کرد.

روزی که دایی از گلزنی دل کند

روزی که دایی از گلزنی دل کند

[ منبع این خبر سایت نامه نیوز-سیاسی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر روی این قسمت کلیک کنید ]

شفاف سازی:
خبر فوق در سایت نامه نیوز-سیاسی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.