ضمن تبریک فرا رسیدن سال نو خورشیدی به تمامی هموطنان عزیز، به اطلاع می رسانیم فعالیت این وب سایت با آغاز سال جدید متوقف خواهد شد. از همراهیتان در این مدت از سپاسگزاریم.

حیات بخش بودن توفان مرگبار خورشیدی

حیات بخش بودن توفان مرگبار خورشیدی

خبرآنلاین/ جدید‌ترین اطلاعات گرد‌آوری شده توسط تلسکوپ کپلر شاید بتواند در نهایت وضعیتی را که زمینه ایجاد حیات روی زمین جوان را فراهم آورده‌است،‌ تشریح کند و ظاهرا یک توفان عظیم خورشیدی این زمینه را فراهم آورده‌است.
براساس گزارش ساینس الرت، صرف‌نظر از اینکه توفان‌های خورشیدی می‌توانند به انسان‌ها آسیب برسانند، در گذشته‌های دور زمین جوان را تا حدی گرم کرده‌اند که بتواند ترکیباتی شیمیایی لازم برای ایجاد سنگ‌بناهای حیات را در خود ایجاد کند.
مسئاله‌ای که ذهن اخترشناسان را سال‌ها به خود مشغول کرده‌، مسئاله‌ای که به تناقض خورشید کم‌نور جوان شهرت دارد، از این قرار است: ستاره‌هایی مشابه خورشید با بالارفتن سنشان درخشان‌تر می‌شوند،‌ این به آن معنی است که در زمان آغاز حیات روی زمین در حدود 3.5 میلیارد سال پیش، حرارتی که از خورشید به زمین می‌رسیده‌است یک سوم حرارت امروز آن بوده‌است. در واقع زمین جوان به جای آنکه مکانی برای رشد و شکوفایی حیات باشد، سیاره‌ای منجمد بوده‌است.
یکی از راه‌حل‌ها برای از توضیح این تناقض این است که زمین در آن زمان از اتمسفری ضخیم‌تر برخوردار بوده و با کمک اثر گلخانه‌ای گرمای بیشتری را جذب می‌کرده‌است. با این‌همه نتایج جدید که از مطالعه روی سنگ‌های باستانی در استرالیا به دست آمده‌اند، نشان می‌دهند تراکم هوا در آن دوران نیمی از تراکم امروز بوده‌است و این خود مسئاله را پیچیده‌تر می‌کند.

با مطالعه روی صدها هزار ستاره،‌ کپلر توانسته‌است تصاویری از ستاره‌های شبه خورشیدی را در سنین مختلف به ثبت برساند. محققان دریافتند زمانی که ستاره‌های جوان کم‌فروغ‌تر هستند،‌ استعداد فوران‌های بیشتر و انفجارهای شدیدی بیشتری را دارند. این شعله‌های خورشیدی عظیم می‌توانند میلیارد‌ها تن ذرات پرانرژی را در قالب فوران انبوه کرونالی میان فضا پراکنده سازند. درصورتی که زمین در مسیر چنین فوران‌هایی قرار گرفته باشد، این ذرات با میدان مغناطیسی محافظ زمین برخورد کرده‌اند که از روی زمین به شکل شفق‌های قطبی قابل مشاهده‌اند. این رویداد در دوران کنونی هر چند صد سال یکبار رخ می‌دهد، اما در دوران جوانی خورشید، هر چند روز یکبار چنین توفان‌هایی ایجاد می‌شده‌اند.

این توفان‌های قدرتمند با میدان مغناطیسی ضعیف‌تر سیاره جوان زمین برخورد می‌کرده و شفق‌های شمالی به وجود می‌آورده‌است که در آمریکای جنوبی، اروپا و چین نیز قابل مشاهده بوده‌اند،‌ درحالی که امکان مشاهده شفق‌های جنوبی در آفریقا و استرالیا نیز وجود داشت.
مهمتر از همه،‌ انرژی این توفان‌های خورشیدی به اتمسفر زمین رسیده و واکنش‌های شیمیایی را ایجاد می‌کرده‌است که مولکول‌های نیتروژن را به اکسید نیتروس و سیانید هیدروژن تبدیل می‌کرده‌است. اکسید نیتروس که با نام گاز خنده نیز شهرت دارد،‌ یکی از قدرتمند‌ترین گازهای گلخانه‌ای است. اگرچه امروز بیشتر نام دی‌اکسید کربن را به عنوان گاز گلخانه‌ای می‌شنویم، اما اگر برابر با یک صدم دی‌اکسید کربن امروز در دوران جوانی‌ زمین اکسید نیتروس وجود داشت، به اندازه‌ای در زمین حرارت را حفظ می‌کرد که مانع از انجماد آب می‌شد. همین واکنش‌های شیمیایی درعین حال سیانید هیدروژن را ایجاد کرده‌اند که یکی از کلیدی‌ترین سنگ‌بناهای حیات روی زمین به شمار می‌رود.



[ منبع این خبر سایت نامه نیوز-سیاسی می باشد، برای مشاهده متن اصلی خبر روی این قسمت کلیک کنید ]

شفاف سازی:
خبر فوق در سایت نامه نیوز-سیاسی منتشر شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است. چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید برای حذف آن روی این قسمت کلیک کنید.